Türkiye’nin Sınır Uzunlukları Türkiye’nin Sınırları

Türkiye, 26o-45o doğu boylamları ile 36o-42o kuzey enlemleri arasında yer alır.

 

Türkiye’nin Sınır Uzunlukları (km)

Kara Sınırları Toplamı :

2 949

Bulgaristan : 269

Yunanistan : 203

Gürcistan : 276

Ermenistan : 328

Azerbaycan/Nahçivan : 18

İran : 560

Irak : 384

Suriye : 911

Deniz Sınırları Toplamı: 7 816

Karadeniz: 1 778

Marmara: 1 275

Ege ve Akdeniz: 4 763

Türkiye’nin Sınırları Toplamı: 10 765

Türkiye’nin Sınırları

  • Türkiye, coğrafi konumu sebebiyle değişik özelliklere sahip bir ülkedir. Kara sınırlarının uzunluğu 2 949 km ve kıyı sınırlarının uzunluğu 7 816 km olan Türkiye’nin toplam sınır uzunluğu 10 765 km’dir. Batıda Yunanistan ve Bulgaristan, doğuda Gürcistan, Ermenistan, Azerbaycan/ Nahçivan, İran, güneyde Irak ve Suriye ile kara sınırları vardır.
  • Karadeniz kıyısındaki Rezve Deresi ağzından başlayarak Edirne’nin kuzeybatısına kadar uzanan Bulgaristan sınırının uzunluğu 269 km’dir. Edirne’nin güneyi ile güneybatısındaki Karaağaç çevresini Türkiye topraklarında bırakarak Meriç Irmağı boyunca uzanan Yunanistan sınırı, Enez’in batısında Ege Denizi kıyısında son bulur. Bu sınır 203 km’dir. Çoruh Irmağı ağzının güneyindeki Sarp Köyü’nde başlayan, Arpaçay ve Aras Irmağı boyunca uzanarak İran sınırına ulaşan, Gürcistan ( 276 km), Ermenistan ( 328 km) ve Azerbaycan/Nahçivan ( 18 km) sınırlarının toplam uzunluğu 622 km’dir. Yüksek dağların doruklarını izleyen 560 km uzunluğundaki İran sınırı, Irak sınırının başladığı Kelsim Gediği’ne kadar uzanır. İran sınırı Aras Irmağı ile Van ve Urmiye gölleri havzalarını birbirinden ayıran su bölümü çizgisini izler. Hakkari yöresindeki yüksek ve dağlık bir kesimden geçerek Habur Çayı’nın Dicle Irmağı’na katıldığı noktada sona eren Türkiye - Irak sınırının uzunluğu 384 km’dir. Bağdat demiryolunun hemen güneyini izleyen Suriye sınırı Güvercinkaya’da Akdeniz kıyısına ulaşır; bu sınırın uzunluğu 911 km’dir.

 

  • Türkiye ortalama yükseltisi fazla olan bir ülkedir ( 1 132 m). Bu yükseklik, Asya’nın 1 050 m olan ortalama yükseltisinden daha fazladır ve Avrupa’nın 330 m olan ortalama yükseltisinin 3,5 katıdır. Ülkede yükselti batıdan doğuya doğru artmaktadır. Türkiye’nin başkenti olan Ankara’nın rakımı 875 (Ulus) metredir. Doğu’da düzlüklerin rakımı 2000 m ye kadar çıkmaktadır.
  • Türkiye’nin toplam yüzölçümü 780 000 km 2 başka bir ifadeyle 78 milyon ha’dır. Baraj ve doğal göller çıkıldığında kalan alan 769 600 km 2 dir. Türkiye topraklarının yarıdan biraz fazlasını dağlar kaplar. Bunun dışında kalan bölüm ova, plato, engebeli arazi ve yassı tepeliklerdir. Türkiye'nin 190 000 km 2 lik alanı, alüvyonlarla örtülü ova özelliği gösteren değişik yüksekliklerdeki düzlüklerden oluşur. Platolar 80 000 km 2 alan kaplar. Ova ve platoların toplamı 270 000 km 2 alana karşılık gelmektedir ki, bu alan Türkiye yüzölçümünün 1/3'ü kadardır. İşlenmesi nispeten kolay olan 100 000 km 2 lik engebeli ve yassı tepeli arazileriyle birlikte Türkiye'de dağlık alanların dışında 370 000 km 2 düzlük alanı olduğu söylenebilir. Zaten tarım arazileri toplamı da 280 000 km 2 yani 28 milyon ha civarındadır. 22.10.2000 tarihinde 81 ilde yapılan genel nüfus sayımına göre Türkiye’nin nüfusu 67,8 milyon kişi olup, nüfus yoğunluğu km 2 ye 88 kişi düşmektedir.

Akarsular ve Göller

  • Türkiye’de dağlarda bulunan küçük göllerle birlikte 120’den fazla doğal göl bulunmaktadır. En büyük ve en derin göl olan ve yükseltisi 1 646 m olan Van Gölü’nün alanı 3 712 km 2 dir. İkinci büyük göl, İç Anadolu'daki Tuz Gölü'dür. Derin bir göl olmayan Tuz Gölü'nün denizden yüksekliği 925 m alanı ise 1 500 km 2 dir. Türkiye'de göllerin toplandığı başlıca dört bölge vardır: Göller Yöresi (Eğirdir, Burdur, Beyşehir ve Acıgöl), Güney Marmara (Sapanca, İznik, Ulubat, Kuş Gölleri), Van Gölü ve çevresi, Tuz Gölü ve çevresi. Türkiye'deki göllerin bazılarının derinliği 30 m’den fazladır, bazıları ise sadece birkaç metre derinliktedir. Van Gölü'nün derinliği 100 m’den daha fazladır. Köyceğiz Gölü gibi denizle bağlantısı olan göller az tuzludur.


    Doğal göller dışında Türkiye’de 555 kadar baraj gölü bulunmaktadır. Bunlardan bazılarının yüzey alanı; Atatürk Barajı 817 km 2, Keban Barajı 675 km 2, Karakaya Barajı 268 km 2, Hirfanlı Barajı 263 km 2, Altınkaya Barajı 118 km 2, Kurtboğazı Barajı 6 km 2 dir.

  • Türkiye göllerinin yanısıra akarsuları açısından da zengin bir ülkedir. Kaynakları Türkiye topraklarında olan birçok akarsu değişik denizlere dökülür. Karadeniz'e Sakarya, Filyos, Kızılırmak, Yeşilırmak, Çoruh ırmakları; Akdeniz'e Asi, Seyhan, Ceyhan, Tarsus, Dalaman ırmakları; Ege Denizi'ne Büyük Menderes, Küçük Menderes, Gediz ve Meriç nehirleri; Marmara Denizi'ne Susurluk/Simav Çayı, Biga Çayı, Gönen Çayı dökülür. Ayrıca Fırat ve Dicle nehirleri Basra Körfezi'nde, Aras ve Kura nehirleri ise Hazar Denizi'nde son bulur. Kızılırmak 1 355 km, Yeşilırmak 519 km, Ceyhan Irmağı 509 km, Büyük Menderes 307 km, Susurluk Irmağı 321 km, Suriye sınırına kadar Fırat Nehri 1 263 km,Dicle Nehri 523 km, Ermenistan sınırına kadar Aras nehri 548 km uzunluğundadır.

 

İklim

Türkiye’de yarı kurak iklim özellikleri görülür. Buna karşın Türkiye'nin üç tarafının denizlerle çevrili olması, yüksek sıradağların kıyılar boyunca uzanışı, ani yükselti değişiklikleri ve kıyıya olan uzaklık,. iklim özelliklerinin kısa mesafelerde farklılaşmasına sebep olmaktadır. Sıcaklık, yağış ve rüzgârlar da iklim özelliklerine bağlı olarak farklılıklar gösterir. Kuzey ile güney arasındaki enlem farkı da (6°) sıcaklık değişiminde önemli bir rol oynamaktadır. Bu yüzden güney bölgeleri, subtropikal iklimlere benzer Akdeniz ikliminin etkisi altındadır. Akdeniz ikliminde yazlar kurak ve çok sıcak, kışlar yağışlı ve ılık geçer. Kuzeyde ise her mevsim yağışlı olan Karadeniz iklimi görülür. İç bölgeler step iklimi karakterindedir ve sıradağlarla çevrelenmiş olduğundan az yağış alır. Yılık ve günlük sıcaklık farkları çoktur. İç ve Doğu Anadolu’da kışlar uzun ve soğuk, kıyı bölgelerindeyse kısa ve ılıktır.

“Yağış Bölgeye ve Zamana Göre Büyük Farklılıklar Gösterir.”

Türkiye'nin özellikle dağlık olan kıyı bölgelerinde yağış boldur (1 000 - 2 500 mm/yıl). Kıyılardan iç bölgelere gidildikçe yağış azalır. Marmara ve Ege bölgelerinde, Doğu Anadolu’nun yaylalarında ve dağlarında yağış 500 - 1 000 mm/yıl’dır. İç Anadolu’nun bir çok yerinde ve Güneydoğu Anadolu'da yağış 350 - 500 mm/yıl.dır. Tuz Gölü çevresi Türkiye’nin en az yağış alan yerlerinden biridir (250 - 300 mm/yıl).
Türkiye'nin hemen hemen her yerinde kar yağışı görülür. Fakat kar yağışının görüldüğü gün sayısı ve karın yerde kalma süresi bölgesel farklılıklar göstermektedir. Akdeniz Bölgesi’nde kar yağışı yılda 1 gün ve daha az, Doğu Anadolu’da 40 günden fazladır. Karın yerde kalma süresi Akdeniz ve Ege kıyılarında 1 günden az, Marmara ve Karadeniz kıyılarında 10-20 gün, İç Anadolu’da 20 - 40 gün ve Doğu Anadolu’da Erzurum-Kars bölümünde 120 gün civarındadır. Yüksek dağlarda yılın her mevsimi karla örtülü alanlara rastlamak mümkündür. Dağlarda bulunan karlar yavaş yavaş eriyerek akarsular ve yeraltı sularını besler.
Türkiye coğrafi konumu sebebiyle dört mevsimin belirgin özellikleriyle yaşandığı bir ülkedir. Ayrıca yükseltinin deniz seviyesinden 5 000 metreye kadar değişkenlik göstermesi, aynı dönemde hava koşullarının da yerden yere farklılaşmasına yol açar.

    Toprak Kaynakları

    TOPRAK KAYNAKLARI

    Tarım alanı :28,05 milyon ha
    Sulanabilir alan :25,75 milyon ha
    Kuru tarım alanı :17,25 milyon ha
    Sulanabilir alan hedefi: 8,50 milyon ha
    Sulanan alan : 4,90 milyon ha
    Türkiye’nin yüzölçümü 78 milyon hektar olup, bu alanın yaklaşık üçte birine karşılık olan 28 milyon hektarı tarımda kullanılan sahaları oluşturmaktadır. Yapılan etütlere göre; mevcut su potansiyeli ile teknik ve ekonomik olarak sulanabilecek arazi miktarı 8,5 milyon hektar olup, bu miktarın 2,8 milyon hektarı DSİ tarafından inşa edilmiş modern sulama şebekesine sahiptir.

    Su Kaynakları

    SU KAYNAKLARI POTANSİYELİ

    Yıllık ortalama yağış : 643 mm/m 2

    Türkiye’nin yüzölçümü : 780 000 km 2

    Yıllık yağış miktarı : 501 milyar m 3

    Buharlaşma : 274 milyar m 3

    Yeraltına sızma : 41 milyar m 3

    Yüzey Suyu

    Yıllık yüzey akışı : 186 milyar m 3

    Kullanılabilir yüzey suyu : 98 milyar m 3

    Yer altısuyu

    Yıllık çekilebilir su miktarı : 14 milyar m 3

    Toplam Kullanılabilir Su (net): 112 milyar m 3

    • Dünyadaki toplam su miktarı 1,4 milyar km 3 tür. Bu suların % 97,5’u okyanuslarda ve denizlerde tuzlu su olarak, % 2,5’u ise nehir ve göllerde tatlı su olarak bulunmaktadır. Bu kadar az olan tatlı su kaynaklarının da % 90’ının kutuplarda ve yeraltında hapsedilmiş olarak bulunması sebebiyle insanoğlunun kolaylıkla yararlanabileceği elverişli tatlı miktarının ne kadar az olduğu anlaşılmaktadır.
    • Türkiye’de yıllık ortalama yağış yaklaşık 643 mm olup, yılda ortalama 501 milyar m 3 suya tekabül etmektedir. Bu suyun 274 milyar m 3 ü toprak ve su yüzeyleri ile bitkilerden olan buharlaşmalar yoluyla atmosfere geri dönmekte, 69 milyar m 3 lük kısmı yeraltısuyunu beslemekte, 158 milyar m 3 lük kısmı ise akışa geçerek çeşitli büyüklükteki akarsular vasıtasıyla denizlere ve kapalı havzalardaki göllere boşalmaktadır. Yeraltısuyunu besleyen 69 milyar m 3 lük suyun 28 milyar m 3 ü pınarlar vasıtasıyla yerüstü suyuna tekrar katılmaktadır. Ayrıca, komşu ülkelerden ülkemize gelen yılda ortalama 7 milyar m 3 su bulunmaktadır. Böylece ülkemizin brüt yerüstü suyu potansiyeli 193 (158+28+7) milyar m 3 olmaktadır.

     

    • Yeraltısuyunu besleyen 41 milyar m 3 de dikkate alındığında, ülkemizin toplam yenilenebilir su potansiyeli brüt 234 milyar m 3 olarak hesaplanmıştır. Ancak, günümüz teknik ve ekonomik şartları çerçevesinde, çeşitli amaçlara yönelik olarak tüketilebilecek yerüstü suyu potansiyeli yurt içindeki akarsulardan 95 milyar m 3, komşu ülkelerden yurdumuza gelen akarsulardan 3 milyar m 3 olmak üzere yılda ortalama toplam 98 milyar m 3, 14 milyar m 3 olarak belirlenen yeraltısuyu potansiyeli ile birlikte ülkemizin tüketilebilir yerüstü ve yeraltı su potansiyeli yılda ortalama toplam 112 milyar m 3 olmaktadır.
    • Su varlığına göre ülkeler aşağıdaki şekilde sınıflandırılmaktadır;
      • Su fakiri: yılda kişi başına düşen kullanılabilir su miktarı 1 000 m 3 ten daha az
      • Su azlığı: yılda kişi başına düşen kullanılabilir su miktarı 2 000 m 3 ten daha az
      • Su zengini: yılda kişi başına düşen kullanılabilir su miktarı 8 000- 10 000 m 3 ten daha fazla
    • Türkiye su zengini bir ülke değildir. Kişi başına düşen yıllık su miktarına göre ülkemiz su azlığı yaşayan bir ülke konumundadır. Kişi başına düşen yıllık kullanılabilir su miktarı 1 500 m 3 civarındadır.
    • Devlet İstatistik Enstitüsü (DİE) 2030 yılı için nüfusumuzun 100 milyon olacağını öngörmüştür. Bu durumda 2030 yılı için kişi başına düşen kullanılabilir su miktarının 1 000 m 3/yıl civarında olacağı söylenebilir. Mevcut büyüme hızı, su tüketim alışkanlıklarının değişmesi gibi faktörlerin etkisi ile su kaynakları üzerine olabilecek baskıları tahmin etmek mümkündür. Ayrıca bütün bu tahminler mevcut kaynakların 25 yıl sonrasına hiç tahrip edilmeden aktarılması durumunda söz konusu olabilecektir. Dolayısıyla Türkiye’nin gelecek nesillerine sağlıklı ve yeterli su bırakabilmesi için kaynakların çok iyi korunup, akılcı kullanılması gerekmektedir.

    Türkiye’de Planlama Çalışmaları

    • DSİ Genel Müdürlüğü faaliyet alanına giren projeleri olabilecek en uygun formülasyonlarının ortaya konduğu planlama çalışmalarını, uzun süreci kapsayan ve çok yönlü sistematik done toplama ve etüt faaliyetleri ile elde edilen verilere dayalı olarak gerçekleştirmektedir.
    • Planlama çalışmalarında done toplama faaliyetleri, her biri başlı başına bir mühendislik disiplini olan; rasat, gözlem, harita, toprak ve drenaj, tarımsal ekonomi, hidroloji, çevresel etki değerlendirmeleri, jeoloji ve malzeme ihtisas dallarının koordineli çalışması ile yürütülmektedir.
    • DSİ’nin hidrometeorolojik gözlem sistemi; 1114 nehir akım istasyonu, 120 göl seviye ölçüm istasyonu, 115 kar ölçüm istasyonu, 452 meteorolojik istasyon, yaklaşık 1000 adet su kalitesi ölçüm istasyondan oluşur. Bu istasyonları işleterek nehir akım miktarları, yeraltısuyu ve göl seviyeleri, sediment yükleri, su kalitesi vb. hidrolojik değişkenler ile yağış ve buharlaşma gibi meteorolojik değişkenleri ölçer.

     

     

    2003 yılı itibariyle sulama sektöründe 29,6 milyar m3, içmesuyu sektöründe 6,2 milyar m3, sanayide 4,3 milyar m3 olmak üzere toplam 40,1 milyar m3 su tüketildiği hesaplanmak-tadır. Bu durum mevcut su potansiyelimiz olan 112 milyar m3 ün ancak % 36’sını geliştirebil- diğimizi göstermektedir. Yapılan planlamalara göre 2030 yılında elverişli su potansiyelimizden azami oranda yararlanılması hedeflenmektedir.

     

    Türkiye’deki Hidrolik Yapılar

    • ICOLD (Uluslararası Büyük Barajlar Komisyonu) standartlarına göre, temelden yüksekliği 15 m ve rezervuar hacmi 3 hm 3 e eşit veya daha fazla rezervuarlar “büyük baraj” olarak nitelendirilmektedir. Aşağıdaki tablodan görüleceği üzere, bu standartlara göre tasnif edildiğinde, DSİ’ce inşa edilerek işletmeye alınmış büyük baraj adedi 544 olup, diğer kuruluşlarca yapılan 11 adet büyük baraj da ilave edilince, Türkiye’deki büyük baraj sayısı 555 adete ulaşmaktadır. DSİ’ce işletmeye alınan 544 adet büyük barajın 201 adedi Büyük Su İşleri programı kapsamında, 343 adedi de Küçük Su İşleri programı kapsamında inşa edilmiştir. Büyük Su İşleri kapsamında yapılan barajların toplam rezervuar kapasitesi 139,5 km 3 tür. Su kaynakları gelişimine ilişkin DSİ ve diğer kuruluşların yaptığı diğer faaliyetler aşağıda detaylarıyla görülmektedir.

      İŞLETMEDE

      İNŞA HALİNDE/ PROGRAMDA

      1 Ocak 2005

      DSİ’ce

      Diğer

      Toplam

      DSİ’ce

      Diğer

      Toplam

      BARAJ (adet)

      544

      11

      555

      209

      1

      210

      (Büyük Su İşleri)

      201

      11

      212

      85

      1

      86

      (Küçük Su İşleri)

      343

      -

      343

      124

      -

      124

      HES (adet)

      53

      82

      135

      53

      17

      70

      (Kurulu Güç- MW)

      10 215

      2 416

      12 631

      8 982

      465

      9 447

      (Yıllık Üretim- GWh)

      36 481

      8 844

      45 325

      29 581

      1 725

      31 306

      GÖLET (adet)

      47

      617*

      664

      1

      43*

      44

      SULAMA (milyon ha)

      2,77

      2,12

      4,89

      0,8

      -

      0,8

      İÇMESUYU (milyar m 3 )

      2,50

      0,46

      2,96

      1,09

      -

      1,09

      TAŞKIN KONTROL ALANI (milyon ha)

      1,0

      -

      1,0

      0,5

      -

      0,5

      (*) Mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü (KHGM) sulama göletleridir.

      • ICOLD standartlara göre 2005 yılı başı itibariyle Türkiye’de işletme halinde 555 adet baraj mevcut olup, bunlardan 537 adedi kaya veya toprak dolgu baraj tipinde, 8 adedi beton ağırlık tipinde (Çubuk I, Elmalı II, Sarıyar, Kemer, Gülüç, Porsuk, Arpaçay ve Karacaören II), 6 adedi beton kemer tipinde (Gökçekaya, Oymapınar, Karakaya, Gezende, Sır ve Berke), 4 adedi de Komposit tiptedir (CFRD-Beton Yüzlü Kaya Dolgu Barajlar- Kürtün, Birecik, Karkamış, Keban).

      BAŞKA KURULUŞLARCA YAPILMIŞ OLAN BARAJ VE HES’LER (*)

      Baraj ve HES Adı

      İli

      Bitiş Yılı

      Kurulu Güç (MW)

      Ortalama Enerji (GWh)

      İçmesuyu

      (hm 3)

      Sulama Alanı (ha)

      Berke

      Adana

      2001

      510

      1668

      Sarıyer

      Ankara

      1956

      160

      400

      10000

      Manavgat

      Antalya

      1988

      48

      220

      Karacaören II

      Burdur

      1993

      47

      206

      Elmalı II

      İstanbul

      1955

      2

      Darlık

      İstanbul

      1988

      108

      Alaçatı

      İzmir

      1997

      3

      Sır

      K.Maraş

      1991

      284

      725

      Kirazdere

      Kocaeli

      1999

      142

      Gülüç

      Zonguldak

      1986

      6

      Birecik

      Ş.Urfa

      2000

      672

      2518

      92700

      TOPLAM

      1721

      5737

      261

      102700

      Not: Diğer kuruluşlarca yapılmış olan nehir ve kanal santralleri bu tabloya dahil edilmemiştir.

      • Nehir santralleriyle birlikte diğer kuruluşlarca inşa edilerek işletmeye alınmış olan hidroelektrik santraller toplam 2 416 MW kurulu kapasite ile yılda 8 844 GWh enerji üretmekte olup, toplam hidroelektrik üretimiz olan 45 325 GWh (12 631 MW) içindeki payı yaklaşık % 20 civarındadır. Hidroelektrik üretimimizin % 80’i DSİ’ce inşa edilen santrallerden yapılmaktadır. DSİ’ce inşa edilecek olan 53 adet HES’den 24 adedi ikili işbirliği kapsamında (6135,8 MW, 20 203 GWh), 5 adedi ihale ile inşa edilecek projeler kapsamında (124,3 MW, 458 GWh), geri kalan 24 adedi de (2 722 MW, 8 920 GWh) inşa halindedir. Diğer kuruluşlarca inşa edilmekte olan 17 adet HES 3096 sayılı kanun kapsamında (465,1 MW, 1725 GWh) gerçekleştirilecek projelerdir.

      DSİ, kurulduğu 1954 yılından itibaren, 33,5 milyar ABD Doları yatırım harcaması yaparak enerji, tarım, hizmetler ve çevre sektörlerindeki projelerden ülke ekonomisine toplam 81 milyar ABD Doları gelir sağlamıştır.

      • TARIM SEKTÖRÜNDE :39 milyar ABD Dolar

      • ENERJİ SEKTÖRÜNDE :30 milyar ABD Dolar

      • HİZMETLER SEKTÖRÜNDE :12 milyar ABD Dolar

      • TOPLAM :81 milyar ABD Dolar

       

      BÜYÜK SU İŞLERİ KAPSAMINDA İNŞA EDİLMİŞ BARAJ VE HES’LER

      1. Çubuk I

      2. Gölbaşı

      3. Gebere

      4. Elmalı II (*)

      5. Sarıyar (*)

      6. Seyhan

      7. Ayrancı

      8. Kemer

      9. Hirfanlı

      10. Demirköprü

      11. Sille

      12. May

      13. Mamasın

      14. Apa

      15. Seyitler

      16. Çubuk II

      17. Selevir

      18. Bayındır

      19. Cip

      20. Kızılsu

      21. Almus

      22. Kesikköprü

      23. Gülüç (*)

      24. Tatların

      25. Buldan

      26. Altınapa

      27. Kurtboğazı

      28. Akkaya

      29. Gümüşler

      30. Onaç I

      31. Altınyazı

      32. Akköy

      33. Sarımsaklı

      34. Sürgü

      35. Musaözü

      36. Gölköy

      37. Çaygören

      38. Damsa

      39. Kesiksuyu

      40. Alakır

      41. Kadıköy

      42. Kozan

      43. Kartalkaya

      44. Porsuk

      45. Enne

      46. Ömerli

      47. Devegeçidi

      48. Hasanlar

      49. Gökçekaya

      50. Atıkhisar

      51. Yalvaç

      52. Karamanlı

      53. Karaçomak

      54. K. Kalecik

      55. Tahtaköprü

      56. Medik

      57. Çoğun

      58. Keban

      59. Korkuteli

      60. Dodurga

      61. Çorum

      62. Yapıaltın

      63. Maksutlu

      64. Kaymaz

      65. Afşar

      66. Ataköy

      67. Balçova

      68. Süloğlu

      69. Asartepe

      70. Karaidemir

      71. Hasanuğurlu

      72. Bozkır

      73. Sevişler

      74. Güzelhisar

      75. Suatuğurlu

      76. Kunduzlar

      77. Uluköy

      78. Alibey

      79. Doğancı

      80. Kültepe

      81. Demirtaş

      82. Gökçeada

      83. Arpaçay

      84. Boztepe

      85. Söğüt

      86. Topçam

      87. Aslantaş

      88. Berdan

      89. Alaca

      90. Belpınar

      91. Oymapınar

      92. Uluborlu

      93. Hasanağa

      94. Çamlıdere

      95. İvriz

      96. Yedikır

      97. Germeçtepe

      98. Kalecik

      99. Kozağacı

      100. Sarıbeyler

      101. Tayfur

      102. Kayalıköy

      103. Kozlu

      104. Ağcaşar

      105. Kayaboğazı

      106. Çatören

      107. B. Çekmece

      108. Karakaya

      109. Manavgat (*)

      110. Çakmak

      111. Gödet

      112. Güldürecek

      113. Gölova

      114. Ketsel

      115. Kovalı

      116. Hancağız

      117. Zernek

      118. Altınkaya

      119. Geyik

      120. Gökçe

      121. Darlık (*)

      122. Tercan

      123. Altınhisar

      124. Kapulukaya

      125. Sarayözü

      126. Karacaören I

      127. Yarseli

      128. Hacıhıdır

      129. Ürkmez

      130. Uzunlu

      131. Mumcular

      132. Polat

      133. Kılıçkaya

      134. Menzelet

      135. Adıgüzel

      136. İkizcetepeler

      137. Yahyasaray

      138. Gezende

      139. Çavdarhisar

      140. Derbent

      141. Yapraklı

      142. Koçköprü

      143. Patnos

      144. Dumluca

      145. Gayt

      146. Mursal

      147. Çamköy

      148. Göksu

      149. Sarımehmet

      150. Sır (*)

      151. Atatürk

      152. Büyükorhan

      153. Eğrekkaya

      154. Sultansuyu

      155. Murtaza

      156. Beyler

      157. Gazibey

      158. Örenler

      159. Küre-Çatak

      160. Gelingüllü

      161. Seferihisar

      162. Sultanköy

      163. Kızılcapınar

      164. Karacaören II (*)

      165. Nergizlik

      166. Kuzgun

      167. Demirdöven

      168. Kırklareli

      169. Yaylakavak

      170. Tahtalı

      171. Gönen

      172. Bayramiç

      173. Çavdır

      174. Çatalan

      175. Sazlıdere

      176. Alaçatı (*)

      177. Madra

      178. Çat

      179. Kralkızı

      180. Armağan

      181. Dicle

      182. Çamlıgöze

      183. Yenihayat

      184. Karaova

      185. Erzincan

      186. Bademl

      187. Özlüce

      188. Yayladağ

      189. Sıddıklı

      190. Bakacak

      191. Batman

      192. Çamgazi

      193. Akyar

      194. Yenice

      195. Karkamış

      196. Kirazdere (*)

      197. Çayboğazı

      198. Sorgun

      199. Birecik (*)

      200. Kızıldamlar

      201. Gökpınar

      202. Palandöken

      203. Berke (*)

      204. Derinöz

      205. Kürtün

      206. İmranlı

      207. Küçükler

      208. Ayhanlar

      209. Dört Eylül

      210. Bahçelik

      211. Suğla Dep

      212. Koruluk

       

      Su sektöründe faaliyetlerini sürdüren DSİ Genel Müdürlüğünün mevcut gelişim oranları dikkate alındığında daha çok yapılacak işi vardır. Mevcut bütçe imkanları ve 2005 yılında ortalama Dolar kurunun 1,612 YTL olacağı dikkate alındığında, 1 milyar 650 milyon Dolar’lık yatırım bütçesi ile yatırım programındaki mevcut bütün işlerin tamamlanması için asgari 19 yıl, su kaynaklarının tam developmanı için geriye kalan işlerin tamamlanması için de asgari 44 yıl daha gerekeceği anlaşılmaktadır.

       

      2005 YILI İTİBARİYLE GELİŞME

      2030 YILI HEDEFLERİ

      GELİŞ-TİRME ORANI

      SULAMA

      GELİŞİMİ

      4,9 milyon ha

      8,5 milyon ha

      % 58

      HİDROELEKTRİK

      ENERJİ GELİŞİMİ

      45,3 milyar kWh

      127,3 milyar kWh

      % 36

      İÇME, KULLANMA

      VE SANAYİ SUYU

      GELİŞİMİ

      10,5 milyar m 3

      38,5 milyar m 3

      % 27

      • Bilindiği üzere DSİ Projeleri, ülkemizin kalkınması ve milletimizin refah ve mutluluğunun artırılmasında son derece önemli projelerdir. Bu projelerin bilinen ekonomik faydaları yanında, gözle görülmeyen sosyal faydaları da vardır. Nüfusumuzun büyük bir çoğunluğu, hatta hepimizin günlük hayatta kullandığı elektriğin, acıkınca yediğimiz ürünlerin, susayınca içtiğimiz suyun ana menşei su kaynaklarını geliştirme projelerine dayanmaktadır. DSİ, nüfusumuzun yaklaşık yarısının (% 48,5) faaliyet gösterdiği bir alan olan tarım sektörüne yatırım yapmak suretiyle, sulama gelişimini sağlamakta, çiftçi üretimini dolayısıyla gelirini artırarak, tarımsal sanayiye girdi oluşturmaktadır. Sanayinin ihtiyaç duyduğu elektrik ihtiyacının milli kaynak olan hidroelektrik enerjiden karşılanması, gerekse işsizliğin ve göçün azaltılması gayesiyle DSİ yatırımlarına gereken kaynak sağlanmalıdır.
      • Enerji, tarım, hizmetler ve çevre sektörlerinde 2030 yılına kadar, DSİ tarafından;
        • TARIM SEKTÖRÜNDE :27,5 milyar ABD Dolar
        • ENERJİ SEKTÖRÜNDE :21,0 milyar ABD Dolar
        • HİZMETLER SEKTÖRÜNDE :20,0 milyar ABD Dolar
        • ÇEVRE SEKTÖRÜNDE : 3,0 milyar ABD Dolar
        • TOPLAM :71,5 milyar ABD Dolar
        tutarında ilave yatırım gereklidir. Bu projelerle ülke ekonomisine yılda toplam 27,8 milyar ABD doları gelir sağlanması öngörülmektedir.

        Yorum Yaz
        Arkadaşların Burada !
        Arkadaşların Burada !